

Toch zijn er ook een hoop spelers die na hun
tijd in Kerkrade volledig uit het blikveld van
de Roda-supporter zijn verdwenen.
Fredrik
Berglund
bijvoorbeeld. In 2001 gepresenteerd
als duurste aankoop ooit, Roda JC betaalde
zo’n €5.000.000 voor de Zweed. Slechts 42
wedstrijden en 5 goals later vertrok hij in
2004 naar Denemarken, waar hij later onder
andere nog bij FC Kopenhagen speelde. In 2011
keerde ‘Bella’ het voetbal de rug toe en richtte
hij in zijn Zweedse geboorteplaats Borås een
vastgoedbedrijf op: Berglund Holding AB. De
rappe linksbuiten
Tom Soetaers
, die met 23
goals in 98 wedstrijden een betere periode
kende in het geel-zwart, vervolgde zijn carrière
bij onder meer Ajax, KRC Genk en KV Mechelen
en keerde daarna terug naar zijn geboortedorp
Wommersom. Hier werd hij als speler, trainer en
bestuurslid actief voor het plaatselijke White
Star Wommersom en stond hij tot de zomer van
2015 achter de tap van zijn eetcafé ‘De Platz’.
Tegenwoordig is Soetaers te zien als analist bij
verschillende Belgische sportzenders.
Rechtsback
Kris de Wree
, die bij Roda JC door
veel blessureleed niet de gelukkigste periode
uit zijn carrière kende, is een unieke voetballer
te noemen. Niet zozeer omdat hij als tamelijk
onbekende voetballer de bekerfinale van België
besliste, maar omdat hij als prof tegelijkertijd
studeerde aan de Universiteit van Antwerpen,
om uiteindelijk een master in de Biochemie af
te ronden. Met dat diploma op zak ging hij in
januari 2014 aan de slag als milieuinspecteur
bij de Vlaamse overheid. Hoewel dit verhaal al
best uitzonderlijk is, kan De Wree niet tippen
aan
Bernard Tchoutang
. De rappe Kameroener
speelde in de periode 1998-2002 bij Roda
JC. In Kerkrade kwam hij in 88 duels tot 14
goals en daarnaast maakte hij ook geregeld
onderdeel uit van het Kameroens nationale
elftal, waarmee hij in 2000 zelfs de Afrika Cup
won. Tezamen met zijn afscheid van het voetbal
in 2008, lijkt Tchoutang ook het rechte pad te
zijn kwijtgeraakt: in 2014 werd hij veroordeeld
voor zeven jaar gevangenisstraf in Frankrijk
omdat hij het brein bleek te zijn achter twee
gewapende overvallen. Zo vormt Tchoutang het
levende bewijs dat een leven als profvoetballer
geen garantie biedt voor een stabiele toekomst
en dat er mogelijk echt sprake is van een
zogenoemd ‘zwart gat’. Sommigen, zoals Piotr
Kasperski, Ratislav Mores en Garba Lawal zijn
zelfs helemaal van de radar van onze redactie
verdwenen. Mochten jou, bij het lezen van
dit artikel, interessante carrièreswitches van
oud-Rodaspelers te binnen schieten, schroom
dan niet om de redactie even op de hoogte te
brengen!
Vergeten verleden
9